Łowiectwo i myślistwo

Trudno się nie zgodzić z dewizą filozofa, że każdy ma prawo do wypowiadania takich czy innych bzdur, byle nie robił tego często, a już nigdy uroczyście. To ostatnie powinno być wręcz zakazane...

Witam Państwa bardzo serdecznie z mojej ambony. Stoi ona gdzieś w wielkopolskiej kniei i z niej czasem będę nadawał, mam nadzieję, że nigdy uroczyście, bo to było by jawnym okazaniem pychy, czyli jednym z grzechów głównych. Zastrzeżenie jakie poczyniłem na dzień dobry oznacza, że jestem otwarty na merytoryczną krytykę i z chęcią na nią odpowiem zgodnie z refleksją, jaka być może z niej wyniknie, ale teraz przejdźmy do naszych baranów, jak mawiają Francuzi.

Czy łowiectwo i myślistwo to masło maślane, czy też „tłuszcz śmietankowy”, tyle że o różnych smakach? Otóż dla mnie to wszystko jest masłem, ale różnica pomiędzy pojęciami zasadnicza i jako myśliwi, powinniśmy sami ją sobie uświadamiać, oraz starać się tą istotną prawdę przekazywać profanom, czyli rozmaitym pięknoduchom unoszącym się beztrosko nad ziemią w oparach totalnego absurdu, którzy wszystko wkładają do jednego zielonego worka i czynią to w kompletnym oderwaniu od realiów tego świata.

Jestem już starym borsukiem i pamięć mam nie najlepszą, ale coś tam czasem powraca do posiwiałego łba i właśnie przypomniało mi się coś, co czytałem dawno temu w „starym” Łowcu, a co jak najbardziej koreluje z podjętym tematem. Otóż kiedyś, być może że było to „za panów konfederatów, gdy w Polsce dzikich wieprzów było bardzo wiele”, myślistwo uważano za jedną z zacniejszych „pośród pańskie zabawki” (cyt. z pamięci) i trudno się z tym nie zgodzić. Jak jednak powszechnie wiadomo, wieczne są tylko prowizorki i stereotypy, ten zaś o pańskiej zabawce – chociaż wokół zmieniło się wszystko, ma się całkiem dobrze i jakoś trudno wyobrazić sobie czas, gdy zastąpi go inny.

Dla Kowalskiego z wielkiego miasta, a niestety ale i Wiśniewskiego z małej wioski, łowiectwo i myślistwo to jedno. Tu muszę zrobić zastrzeżenie, że mówię o sytuacji w Polsce, kraju w sercu Europy, gdzie terenów na tradycyjnie pojmowane myślistwo już dawno nie ma. Łowiectwo zaś, to o wiele szersze zagadnienie, którego myślistwo jest tylko cząstką.

Popularne przysłowie natomiast powiada, że cześć prawdy, to cała nieprawda i to jest właśnie prawda, o którą kiedyś pytał Piłat. Najłatwiej umyć sobie rączki w sterylnej łazience i zasiąść do śniadanka, które żona przytaszczyła z supermarketu. Czy tam się rodzi chleb? Czy wyborna szyneczka pochodzi od rzeźnika? Niestety, ale dla wielu to „oczywista oczywistość”, jak mawia klasyk i tutaj piszący te słowa ma dylemat, bo pyta o sens przekonywania przekonanych. Sprawa beznadziejna i jedyny ratunek w modlitwie do jej patrona, Judy Tadeusza.

Ile razy toczyłem takie rozmowy przytaczając oczywiste argumenty, tyle razy słyszałem – a ja i tak kocham zwierzątka i nic ani nikt mnie nie przekona! Rzecz w tym, że zarówno ja, jak i wszyscy myśliwi - też kochają zwierzątka! Naprawdę! Czy jednak miłość może być nieodpowiedzialna? Ostatni akapit mógłby być poszerzony na cały internet, bo obejmuje rozmaite sfery współczesnej głupizny i nawet modlitwa do świętego Tadeusza Judy nic tu nie pomoże.

Darz bór!

Szczepan Kropaczewski