Pies myśliwski rasy - Łajka

Osobom niezainteresowanym łowiectwem nazwa „łajka” kojarzy się w zasadzie wyłącznie z suczką, która w 1957 roku została wystrzelona na orbitę okołoziemską przez Rosjan, gdzie również dopełniła kresu swojego żywota. Astronautka Łajka była mieszańcem, tymczasem łajka jako pies myśliwski jest rasowym psem z północy o niezwykle szerokim zastosowaniu w łowiectwie, ale również mogącym spełniać rolę psa rodzinnego ze względu na przywiązanie, przyjacielskość i tolerancyjność w stosunku do dzieci.

Budowa
Łajka charakteryzuje się zwartą budową ciała, z krótką szyją i klinowatą głową ze szpiczastą kufą. Grzbiet zwierzęcia jest prosty o lekko podwyższonym kłębie. Uszy małe, stojące, trójkątne. Nogi proste i moce. Sierść na głowie, nogach i uszach jest krótka, tułów jest pokryty grubymi, gęstymi włosami. Ogon spiralnie zakręcony. Łajki – w zależności od pochodzenia – mogą być czarne z białymi plamami (łajki fińskie) lub szare, rude bądź płowe w białe plamy.(łajki rosyjskie). Łajki zachowały wiele cech atawistycznych, które upodabniających je do wilków.

Pochodzenie
Łajki były hodowane od setek lat w zimnych rejonach krajów północy. Ich nazwa pochodzi z języka rosyjskiego – słowo łajat’ znaczy „szczekać”. Szczekanie jest bowiem jedną z najbardziej charakterystycznych cech łajki. Jak się przypuszcza, łajka jako rasa utworzyła się w wyniku ekstremalnych warunków klimatycznych panujących w krajach północy. Zimny klimat oraz niedostatki w pożywieniu, o które łajki musiały starać się same poza sezonem łowieckim, powodowały, że przetrwać mogły jedynie najlepiej przystosowane osobniki. Cztery podstawowe typu łajek to łajka rosyjsko-europejska, wschodniosyberyjska, zachodniosyberyjska oraz karelo-fińska. Jednak innych odmian lokalnych psa jest o wiele więcej.

Zastosowanie myśliwskie
Łajki umieszcza się w grupie użytkowej płochaczy czyli psów przeznaczonych do szukania i płoszenia drobnej zwierzyny w suchym terenie oraz ptactwa wodnego. Łajki mają jednak wszechstronniejsze zastosowanie, gdyż używało się ich i używa również do polowań na zwierzynę grubą – niedźwiedzie oraz dziki. Na tak wszechstronne zastosowanie pozwalają cechy psa, który ma dobry węch, słuch, jest wytrzymały na trudy i ostry w stosunku do zwierzyny, której wytrwale poszukuje. Potrafi aportować również z wody i nadaje się do odszukiwania postrzałów. Pies cechuje się dużą inteligencją, ale nie jest łatwa w szkoleniu.
W Polsce u myśliwych najczęściej spotyka się łajki rosyjsko-europejskie i karelo-fińskie.