Kaczki polowanie - zloty z adrenaliną

Wczorajsze zloty pod wielka adrenaliną i z chwilą grozy... Wybraliśmy się na kaczki w czwórkę, ja (z aparatem), mój tata i dwóch jego kolegów: P. Maciek i Pan Wiesio, no i oczywiście nasze dwa psy: fousek Nero i mieszaniec Laky, które uwielbiaja kaczki i polowanie. Wyszliśmy w miarę wcześnie, piszę, wyszliśmy, ponieważ mieszkam nad rzeką, a raczej nad starorzeczem.

W związku z tym, że wyruszyliśmy w miarę wcześnie, przemieszczaliśmy się wzdłuż linii brzegowej. Najpierw szłam ja z Maćkiem, stawaliśmy w obranym punkcie, przed nami na zasięg wzorku stawał pan Wiesio. Mój tata 300 przed nami przeszedł na drugą stronę wody i przemieszczał się w naszym kierunku, aby nam coś napędzić.

Efekty nie były rewelacyjne, padła jedna kaczka strzelona przez tatę i to drugim strzałem. Potem postanowiliśmy zmienić miejsce i wszyscy razem przenieśliśmy się około kilometr dalej. Rozstawiliśmy się na wyznaczonych przez siebie stanowiskach i czekaliśmy na rezultat. Padła kolejna kaczka strzelona tym razem przez Maćka.

Wszystko zapowiadało się dobrze, lecz niepokoiły nas ciemne chmury pojawiające się od zachodu. Mimo tego czekaliśmy dalej, tata strzelił kolejną kaczkę. Zaczął kropić lekki deszcz, który w jednej sekundzie przerodził się w ogromną ulewę z silnym wiatrem i gradem. Z Maciejem zdążyliśmy się schronić pod najbliższymi zaroślami obrośniętymi młodymi wierzbami.

Dookoła nie było widać nic, dostrzegaliśmy tylko swoje twarze. Ubrani byliśmy lekko, ponieważ tego dnia był upał. Aparat schowałam pod bluzę i koszulkę, niestety nie była to dość dobra ochrona, więc postanowiłam schować go w wkładki od kaloszy - to było jedyne suche odzienie, jakie posiadałam. Wszystko trwało mniej więcej 10-15 minut. Zmokliśmy doszczętnie i wyglądaliśmy dość mizernie.

Po nawałnicy od razu udaliśmy się do domu na gorącą herbatę z należytą po takich wrażeniach wkładką.