Reklama

W porannej mgle . . .

26/01/2013 11:16

Miałam kiedyś odstrzał rogacza na terenie obwodu jednego z warszawskich kół, położonego w okolicach Iławy. Lato było piękne i upalne, ale okoliczne jeziora mocno utrudniały polowanie, gdyż nadmiar wilgoci w powietrzu powodował, że od wczesnego wieczora do późnego poranka, wszędzie na otwartych przestrzeniach wisiały kotary mgieł.

Kilkudniowe łażenie po lesie i zasiadki na ambonach, przy wekslach nie dały rezultatu. Sarny jakby wymiótł. Wreszcie, pewnego ranka, jeszcze przed wschodem słońca, włócząc się po lesie, dotarłam do pięknej łączki położonej nieco poniżej otaczającego terenu.

Reklama

Zlustrowałam łąkę przez lornetkę i zauważyłam dwie pasące się sylwetki, we mgle wyglądające na sarny. Sprawdziłam wiatr, obeszłam łąkę i zaczęłam powoli podchodzić, ciągle wypatrując, czy i jaki rogacz się pasie.

Trwało to pewnie niezbyt długo – na zegarek nie patrzyłam – ale dla mnie wydawało się wieki, a tu tylko widać sylwetki, a właściwie tułowia, a reszta skryta w wysokiej trawie i jeszcze ta mgła! Kiedy byłam na jakieś sto metrów, stanęłam za niewielkim krzaczkiem i czekam.

Nareszcie mgła zaczęła opadać, rozbłysło słońce i w jego promieniach zobaczyłam . . . parę pasących się spokojnie żurawi! Tym razem, oprócz pięknych widoków, bór nic nie zdarzył i do Warszawy wróciłam „na pusto”!

Źródło i opracowanie własne

Anna Sumińska - blog

Relacje z polowań

Reklama

bukowisko 2013-02-02 14:21:24

Cudownie...niech zima szybko mija, bo teskno do westchnień matki ziemi:)
odpowiedz
- Zgłoś wpis
anna-suminska 2013-01-31 17:37:07

Ja żurawi klangor słyszę zawsze wiosną - nad moim domem jest szlak - gęsi i żurawi - czasami niebo ciemne od kluczy !
odpowiedz
- Zgłoś wpis
Redakcja 2013-01-31 14:50:03

Ciekawie opisane.............pozdrawiam.
odpowiedz
- Zgłoś wpis

Podziel się swoją opinią

Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.

Reklama
bukowisko 2013-02-02 14:21:24

Cudownie...niech zima szybko mija, bo teskno do westchnień matki ziemi:)
odpowiedz
- Zgłoś wpis
anna-suminska 2013-01-31 17:37:07

Ja żurawi klangor słyszę zawsze wiosną - nad moim domem jest szlak - gęsi i żurawi - czasami niebo ciemne od kluczy !
odpowiedz
- Zgłoś wpis
Redakcja 2013-01-31 14:50:03

Ciekawie opisane.............pozdrawiam.
odpowiedz
- Zgłoś wpis
Reklama
Irion 2013-01-31 07:45:01

U nas żurawie często robią takie dowcipy (Stawy Milickie). Częściej goście, ale zdarzyło się, że i koledzy po strzale do gęsi podnieśli żurawia. Jak leci chmura ptaków, to można napomnieć o strzelaniu do konkretnej sztuki - inne przecinają tor lotu śrutu. Zdziwiło mnie, że Twoje żurawie siedziały cicho - strasznie z nich hałaśliwe dranie i nawet podczas żerowania zazwyczaj między sobą "gadają". Na ambonie zazwyczaj najpierw je słychać, a potem podnosi się mgła i... widok jest zawsze niesamowity.
odpowiedz
- Zgłoś wpis
anna-suminska 2013-01-29 10:13:20

Dziękuje, za dobre słowo, ale jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się strzelić czegoś, co nie było tym co być powinno - gorzej w życiu :) Darz Bór!
odpowiedz
- Zgłoś wpis
koser 2013-01-29 05:29:35

Słyszałem o wielu zasiadkach. Niestety niektóre z nich kończyły się źle lub jeszcze gorzej. A tutaj mamy taki ładny opis zasiadki ze skutecznym rozpoznaniem celu. Oby tak wszyscy się zachowywali jak kol. Anna.
odpowiedz
- Zgłoś wpis